Μεγάλο μέρος του πληθυσμού στην Ελλάδα (εκτιμάται σε 20% συνολικά) ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Για κάποιες πληθυσμιακές ομάδες (π.χ. τσιγγάνοι – ROMA, μετανάστες) το ποσοστό αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο.O κοινωνικός αποκλεισμός, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας και η μόνιμη απόρριψη περιορίζουν της επιλογές επιβίωσης ολόκληρης της οικογένειας, η οποία κάποιες φορές εξασφαλίζεται από το «μεροκάματο» του παιδιού στο δρόμο. Η παιδική εργασία παίρνει συγκεκριμένες διαστάσεις στην Ελλάδα καθώς η κοινωνία αναπτύσσει εύκολα ανοχή απέναντι σε σκληρές εικόνες, όπως είναι η εικόνα ενός παιδιού στο δρόμο, συνήθως διαφορετικής πληθυσμιακής ομάδας, π.χ. οι τσιγγάνοι. Δεν υπάρχει καμία επίσημη κοινωνική πολιτική του κράτους που να ασχολείται με τα παιδιά που εργάζονται στους δρόμους των πόλεων, επιβεβαιώνοντας ότι «μερικά παιδιά υποχρεώνονται να δουλεύουν, γιατί ολόκληρη η κοινωνία συνεχίζει να παίζει»

ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

«Δε φυλακίζονται πλέον ατομικοί παραβάτες αλλά συστηματικά εγκλείονται στα σωφρονιστικά καταστήματα ομάδες πληθυσμού. Οι φυλακές μετεβλήθησαν σε θεσμούς κοινωνικής πειθαρχίας όχι των κακών ανθρώπων αλλά των προβληματικών τάξεων. Ο απάνθρωπος και υποκοσμικός τρόπος λειτουργίας των φυλακών δεν επιτρέπει ούτε ειδική ούτε γενική πρόληψη και δε (δια)νοείται καν «κοινωνική επανένταξη». Κι όμως οι φτωχές φυλακές και οι φυλακές για φτωχούς παραμένουν ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια της εξουσίας. Διακρίσεις στην εργασία, διακρίσεις στην εκπαίδευση ως απαγορεύσεις ή ως αδυναμία άσκησης των δικαιωμάτων αυτών, όχι μόνον είναι συνταγματικά ανεπίτρεπτες, αλλά και συνδέοντας το σωματικό περιορισμό με τον ψυχικό και τον πνευματικό υποβαθμίζουν τον κρατούμενο σε δούλο.»* Η εμπειρία της φυλακής συνδέεται πλέον μόνο με το στίγμα. Καθημερινά ο πρώην κρατούμενος έρχεται σε επαφή με μια κοινωνία που τον απορρίπτει και του αρνείται οποιοδήποτε δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία.

* Γιάννης Πανούσης, Καθηγητής Εγκληματολογίας, 31-06-2008

ΣΤΕΓΗ

Σε πολλά μέρη του πλανήτη μαίνονται πολεμικές συγκρούσεις, εμφύλιες διαμάχες και παραβιάζονται καθημερινά και βάναυσα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν κάθε χρόνο τη χώρα τους. Σήμερα, οι επιπτώσεις αυτές, γίνονται αισθητές στην Ελλάδα με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Η Ελλάδα, ως πύλη εισόδου της Ευρώπης, καλείται να διαχειριστεί εσωτερικά πλέον τις συνέπειες των κρίσεων που ξεσπούν σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Ανθρωποι και οικογένειες ταλαιπωρημένοι, ξεριζωμένοι από την ίδια τους την πατρίδα, φτάνουν στη Δύση αναζητώντας ασφάλεια. Αυτό όμως που τους περιμένει, είναι ακατάλληλα κέντρα υποδοχής, γραφειοκρατικός δαίδαλος περιφρόνηση, καθώς και το μικρότερο ποσοστό χορήγησης ασύλου στην Ευρώπη. Η έλλειψη χρημάτων τους οδηγεί στο δρόμο και σε ακατάλληλα κτήρια στα οποία υπο στεγάζονται μαζικά. Δε γνωρίζουν ελληνικά, δε μπορούν να μάθουν τα δικαιώματα τους. Ο φόβος τους εγκλωβίζει.

Την τελευταία δεκαετία υπάρχει αυξανόμενη ένταση και αστάθεια στις χώρες της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου. Ο άμαχος πληθυσμός, ευάλωτος και απροστάτευτος, είναι αυτός που δέχεται τις μεγαλύτερες συνέπειες. Η πίεση, ο φόβος για την επιβίωση και η έλλειψη ευκαιριών εκτοπίζουν ολόκληρες οικογένειες. Χιλιάδες ανήλικοι αναγκάζονταινα εγκαταλείψουν τις οικογένειές τους. Το ταξίδι επίπονο, εξαντλητικό. Στο δρόμοτου Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αλλά αντίστροφα. Χωρίς άλλη ελπίδα, χωρίς επιλογή, χωρίς χαρτιά. Φόβος στα σύνορα, μετα φορά με φορτηγά, πέρασμα από βουνά, διανυκτέρευση στο κρύο, πληρωμή χιλιάδων δολαρίων στους δουλέμπορους. Κάποιοι δε θα αντέξουν αυτή τη δοκιμασία. Για όσους φτάνουν τελικά, η Δύση δεν είναι αυτό που περιμένουν. Τους υποδέχονται με καχυποψία. Στοιβάζονται σε ακατάλληλα κέντρα υποδοχής, με προβλήματα υγείας που δεν αντιμετωπίζονται, και φυλακίζονται για μεγάλο διάστημα. Ποιόςόμως θυμάται ότι πρόκειταιαπλά για παιδιά;

ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Οι καταστροφικές πυρκαγιές σε Ηλεία και Εύβοια αλλοίωσαν σε μεγάλο βαθμό το φυσικό περιβάλλον, προκαλώντας μεγάλη οικολογική και οικονομική καταστροφή. Χιλιάδες στρέμματα δασικής έκτασης και αγροκαλλιεργειών αποτεφρώθηκαν και μεγάλο μέρος της κτηνοτροφίας χάθηκε. Οι κάτοικοι είδαν μέσα σε λίγες ώρες τον τόπο τους να καταστρέφεται και τη ζωή τους να αλλάζει. Οι επιπτώσεις των πυρκαγιών επηρέασαν ιδιαίτερα τα στρώματα εκείνα του πληθυσμού που αντιμετώπιζαν και πριν τη φωτιά δυσκολίες (ηλικιωμένοι, αγρότες, κτηνοτρόφοι). Τα παιδιά, λόγω του ευαίσθητου ψυχισμού τους, βίωσαν ακόμη πιο έντονα τη φυσική καταστροφή. Από την πρώτη στιγμή υπήρξε ανάγκη για ψυχολογική υποστήριξη στα παιδιά, προκειμένου να εκφράσουν τον πόνο και το άγχος τους και να αντιμετωπίσουν το φυσιολογικό μετά-τραυματικό στρες από αυτή την επώδυνη εμπειρία.

ΠΡΩΤΑ ΡΩΤΑ

Στην εκπαιδευτική διαδικασία απουσιάζει η συστηματική ενημέρωση για βασικά θέματα υγείας και ποιότητας ζωής. Η απουσία μαθήματος σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία αλλά και οι ελάχιστες πρωτοβουλίες για την ενημέρωση των μαθητών σχετικά με τις εξαρτήσεις από ουσίες, το κάπνισμα και το αλκοόλ, ενισχύουν έννοιες ταμπού, δημιουργούν απαγορευμένα θέματα προς συζήτηση και προκαλούν παρανοήσεις. Η πραγματικότητα των αριθμών είναι ενδεικτική. Η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στους βαρείς καπνιστές σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάθε χρόνο, υπάρχουν περισσότερες από 500 νέες λοιμώξεις Hiv/Aids. Οι μισοί είναι άτομα κάτω των 35 ετών. Οι νέοι ηλικίας 19–29 ετών αποτελούν το 60% του πληθυσμού που καταφεύγει για θεραπεία στα ειδικά κέντρα απεξάρτησης σε ολόκληρη τη χώρα. Υπολογίζεται ότι 600 άνθρωποι χάνουν ετησίως τη ζωή τους στην άσφαλτο λόγω υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΤΗΣΙΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΔΡΑΣΗΣ 2008

Στοιχεία Έκδοσης
Εκδότης: Τζανέτος Αντύπας
Υπεύθυνος Έκδοσης: Δημήτρης Ρουμπής